Ik haal je op, ik neem je mee
Even in het heel kort een review van het boek 'Ik haal je op, ik neem je mee' van Niccolò Ammaniti: wat een kudtboek! Heb het wel uitgelezen en dat kwam eigenlijk omdat ik dacht dat het allemaal wel goed zou aflopen met de zeshonderddrieënveertig verhaallijnen/karakters. Niet dus. D'r wordt er één krankzinnig, gaat de pijp uit door toedoen van een jongetje van twaalf die ook niet meer weet wat ie doet (kind heeft op z'n zachtst gezegd een slechte jeugd), geliefden vinden elkaar niet en ga zo maar door. Het zal allemaal wel goed geschreven zijn, maar ik word er altijd rot chagrijnig van als ik voor m'n plezier een boek lees en er één groot drama op m'n netvlies ontstaat.NEXT!





