Little me on The Pairie
Telkens hoor ik een grinnik als de intro van ' Little House on The Prairie' begint. Oorzaak? Het derde kind dat de heuvel afkomt strompelen/rollen/vallen schijnt een kopie van ikke te zijn toen ik klein was. Eerlijk gezegd, na ik drie keer heb zitten kijken, begint er lichtelijk wel wat te dagen. Ben wel heul erg vaak op m'n plaat(je) gegaan: gebroken pols, gebroken arm, 'n keer bijnaOm een niet zo lang verhaal niet zo lang te houden, wil ik alleen nog kwijt dat de intro tot daaraan toe is, de rest van de serie is niet aan mij besteed. Dit even ter verheldering voor een ieder die nu neigt te denken dat ik iedere dag aan de buis gekluisterd zit om naar Little House te kijken :-)




